Działalność polityczna i publicystyczna
Na początku 1889 roku Abramowski wrócił aż do Warszawy. Zaangażował się w pracę powyżej II Proletariatem i w aktywność publicystyczną. Jego artykuły ukazywały się w Bibliotece Robotnika Polskiego i w Tygodniku Powszechnym. W takich publikacjach jak Rewolucja robotnicza, Odkrycie dra Kocha, Dzień roboczy Abramowski skupiał się na marksistowskiej krytyce kapitalizmu. Wskazywał, iż majątek prywatna jest źródłem wyzysku, pisał również o rewolucji społecznej jak o drodze aż do nowego ustroju. zważywszy na ze sprzeciwem w stosunku do stosowania terroru Abramowski, wraz z kilkoma innymi działaczami, opuścił szeregi II Proletariatu i założył nową organizację – zjednoczenie Robotnicze, które koncentrowało się na pracy propagandowo-oświatowej w środowisku robotniczym.
Po śmierci żony Stanisławy Motz wiosną 1893 roku Abramowski wpadł w głęboką depresję. W listopadzie 1894 roku wziął udział w paryskim zjeździe zjednoczeniowym socjalistów polskich, na którym powstała Kraj powyżej Wisłą partia Socjalistyczna. Został wybrany aż do władz wówczas co utworzonego Zagranicznego Związku Socjalistów Polskich.