Młodość i lata nauki
Edward Abramowski urodził się 17 sierpnia 1868 roku w Stefaninie, w zamożnej rodzinie ziemiańskiej. Był wychowywany w duchu romantyzmu i w atmosferze powstańczych wspomnień. Edward pył solidny przegub z obojgiem rodziców. oryginał Jadwiga zmarła, jak pył płeć brzydka ostatkiem sił 10 lat. Jego ojciec, Edward, był z wykształcenia prawnikiem. Edward pył także starszą siostrę Marię.
Po śmierci matki, jak jeden mężczyzna z ojcem i siostrą przeniósł się w 1879 roku aż do Warszawy. w tym miejscu rozpoczął prywatną edukację tuż przy takich nauczycieli jak: Maria Konopnicka, na skroś którą poznał członków I Proletariatu, Zygmunt Pietkiewicz i Konrad Prószyński. W tym czasie zaczytywał się także w literaturze pozytywistycznej, w dziełach Spencera, Darwina, a także Marksa. na mocy wzgląd obserwacji biedy, wykształca się w poprzednio zmysł społeczny. W artykułach Pogadanki o rzeczach pożytecznych (1883) i Pogadanki z gospodarstwa społecznego (1884) głosił idee społecznej edukacji, pomocy i współdziałania oraz samodoskonalenia. Skupiał się w nich na idei braterstwa ludzi, która była istotna w całej jego późniejszej twórczości.
Abramowski był dobrym mówcą i cyklicznie udawało mu się przekonywać starszych działaczy I Proletariatu aż do swoich racji.